Het orkest

De Wester Harmonie is een amateurorkest en bestaat uit mensen met tenminste één overeenkomstige eigenschap: plezier in het spelen, maar met een serieuze ondertoon.

De ca. 30 leden zijn amateurs met uiteenlopende muzikale ervaring. Veel leden spelen naast dit orkest nog in andere muziekgroepen,zoals ensembles, straatorkesten, bigbands, enz. De leeftijd van de muzikanten varieert van rond de 30 jaar tot 60+.

De Wester Harmonie wil op laagdrempelige wijze nieuw publiek trekken en de harmonie een eigentijds imago geven. Niet in uniform marcherend, maar een symfonisch blaasorkest dat met verrassende voorstellingen op verschillende locaties en een opmerkelijke muziekkeuze het begrip harmonie een geheel nieuwe inhoud geeft. De Wester Harmonie heeft een traditie van zelf organiseren en bedenken van activiteiten met bijvoorbeeld straat- en kinderconcerten en optredens in bejaardenhuizen en op volkstuincomplexen. Met de Amsterdamse theatergroep Toetssteen speelde het orkest in 2015 twee series van theatervoorstellingen “AJAX, mijn club”.

De Wester geeft regelmatig straatconcerten, speelt in bejaardenhuizen en op volkstuincomplexen en geeft kinderconcerten waarbij de verschillende instrumenten worden voorgesteld en een leuke, educatieve quiz wordt gemaakt. Daarbij leren kinderen de instrumenten herkennen en wordt er gevraagd naar ritmes en sfeer van de muziek.

De Wester geeft ook concerten met verteller met (bestaande) muziekstukken bij een verhaal. De voorstelling ‘Alice in Wonderland’ werd in 2010 geselecteerd voor het Open Podium van het Concertgebouw en is daar met veel succes uitgevoerd. In het najaar van 2010 was ‘Alice’ het concoursstuk dat op het BAAM-Festival werd uitgevoerd. Uit het rapport van de jury (“heerlijk”, “wow! wat een show!”, “zeer aangenaam en verrassend”, “geweldig, eindelijk iets anders”) blijkt dat hierbij de doelstelling van de Wester Harmonie ruimschoots gehaald werd.

Al eerder werd voor het Kerstconcert van 2009 door een van de leden speciaal een Kerstverhaal geschreven, de ‘Timmerman van Chatham’, waarin de muziek die op dat moment op de lessenaar stond, was verwerkt.